Wanneer heb je een burn-out? Bestaat dit eigenlijk wel of is het gewoon een nieuw woord voor oververmoeid? Hoe kan je op jouw leeftijd al een burn-out krijgen? Ach gewoon doorgaan gaat vanzelf weer over!
Ja dat zijn wat vragen en reacties die ik veel kreeg. Hier kon ik niets mee en zei ik maar niets meer. Wat ik wel wist deze mensen snappen mij niet en weet je dat kon ik ze niet kwalijk nemen! Ik snapte mezelf ook niet.

Inmiddels heb ik mijn 2de burn-out gehad en die laatste keer was mega heftig en ook nu ben ik mezelf nog niet, maar zal eerst bij het begin beginnen.

In 2015 kreeg ik een nieuwe baan en daar had ik reuze zin in. Had een lastig ontslag achter de rug bij vorige werkgever, maar was blij met een nieuwe baan. Nieuwe uitdaging en dat kan ik wel gebruiken. 
Ik kwam aan deze baan via mijn toen nog vriend ( nu mijn man) dat ging via zijn baas, want die van hem en mij waren broers dus dat was fijn. Zo kon mijn man me ook een beetje op weg helpen in de systemen waarmee ik werken moest. Mijn baas had daar namelijk geen tijd voor die moest naar klanten enzo.
In het begin was het leuk om daar te werken, maar ook kwam er steeds meer ellende tevoorschijn nadat ik de boekhouding op orde probeerde te krijgen. De eigenaar was daar niet blij mee, want ik kwam achter dingen die niet de bedoeling waren. Tja sorry ik moest opruimen en dat deed ik dan ook!
Hij ging ook steeds meer eisen dat ik ook buiten mijn werktijden/ dagen gewoon bereikbaar was en deed wat hij wou ook in de weekenden en avond uren. Hij werkte ook dag en nacht dus verwachte hij dat ook van mij. Ja dat werkt niet zo en daar was hij niet mee eens.
Na verloop van tijd ging mijn baas steeds minder vriendelijk tegen me doen en ging steeds meer eisen stellen. Tot op een gegeven moment ik de volledige boekhouding moest doen en dan op zijn manier. Dat wou ik niet, want ik ga geen fraude dingen doen. Dat kwam mij duur te staan. Hij werd steeds gemener in zijn gedrag tot ik op gegeven moment bang voor hem werd.
Dit was het recept voor mijn burn-out nr. 1.

Ik raakte in de war, wist niet meer wat ik doen moest of wat goed en fout was. Ik kwam in de knoop met mezelf doordat wat ik doen moest tegen mijn eigen principes was.
Ook lichamelijk ging ik steeds meer problemen krijgen. Kreeg steeds vaker hoofdpijn en mijn ledenmaten gingen ook in protest. Ik wou niet meer naar mijn werk, ik zag het echt niet meer zitten en besloot samen met mijn man me ziek te melden. Nou je raad het vast dit viel in verkeerde aarde.

Omdat de problemen alleen erger werden ben ik naar de huisarts geweest en die vertelde dat ik een burn-out had en rust moest nemen. Ook even niet werken en hulp zoeken, dit kon bij een praktijk begeleider van hun.
Daar gaven ze me wat tips en tricks hoe ik weer meer rust kon creëren voor mezelf in mijn hoofd. Als dat zou lukken zou ik ook weer minder pijn krijgen zeiden ze.

Om mezelf weer te worden heeft best een poosje geduurd ook met de hulp die ik kreeg, maar uiteindelijk ging het weer beter met mij. Ik ben alleen niet meer de oude ik die ik was. Had best wat problemen met dingen die mij stress gaven ook prikkels bleek een ding te zijn, maar ik had weer zin om dingen te doen. Dus ik was daar al blij genoeg mee. Zo kwam ook mijn verlangen weer om te gaan werken. Iets te doen hebben in de lange dagen en me weer nuttig te voelen.

Met de hulp van het uwv ben ik een traject in gegaan om een nieuwe baan te zoeken binnen de mogelijkheden die ik had. Ik kan je vertellen die lijst waaraan een baan voldoen moet is bij mij best lang, maar het is uiteindelijk gelukt!
Ik kwam bij een kinderdagverblijf terecht waar ik wat hand en span dingetjes mocht doen dat was uiteindelijk in augustus 2008.
Hier was ik erg blij mee. Had afleiding, voelde me nuttig en had leuke contacten met collega’s. 
Ik kan weer verder met wat ik leuk vond!