In mijn jeugd heb ik heel veel nare dingen mee gemaakt die je eigenlijk niet hoort mee te maken op die leeftijd, maar als kind heb je daar soms niets over te zeggen / invloed op. Ook ben ik op jonge leeftijd chronisch ziek geworden en heb ik nu diverse lichamelijke uitdagingen.

Jaren ben ik gebonden geweest aan een rolstoel en bed door de ziekte CRPS, maar heb ik dat na vele behandelingen en therapieën kunnen overwinnen en is het me gelukt om uit de rolstoel te komen. Niet zonder slag of stoot en ook niet geheel ongeschonden, want ik heb er wel de nodige lichamelijke uitdagingen aan over gehouden. 

Met zo nu en dan de pech dat het ook de kop weer flink op steekt ( meestal door een val of dergelijke) en heb ik weer de nodige hulp nodig om alles weer rustiger te kunnen krijgen.

Naast de CRPS heb ik ook nog de Ziekte van Crohn, Coeliakie en chronische gewrichtsontstekingen. Deze zijn gelukkig redelijk onder controle, maar ik sta wel onder toezicht van het ziekenhuis. 

Daarnaast heb ik de pech dat ik inmiddels ook 2x een burn-out heb gehad. De laatste was in 2022 en dat was erg heftig, want ik heb het zelf niet herkent.
Het gevolg was dat ik in december 2023 met spoed als crisis patiënt werd opgenomen. Men wist niet meer wat er mis was met mij. Eten en drinken lukte mij niet meer en ondanks de diëtiste bleef ik maar afvallen en verder weg zakken. 

Ik riep al maanden dat ik mezelf kwijt was en niet meer mezelf was. Dit werd niet echt voor mijn gevoel serieus genomen tot ik dus bij mijn darmarts op bezoek kwam en hij zag dat er toch echt iets fout was met mij. Hij heeft dan die opname geregeld.

Uiteindelijke conclusie na vele onderzoeken was dat ik ondervoed, uitgedroogd en lichamelijk en geestelijk uitgeput was.

Ik kreeg sondevoeding om weer aan te sterken en moest naar psycholoog.

Helaas kon de psycholoog niet veel voor mij betekenen en ben ik tussen wal en schip beland. Instanties wouden me niet helpen ik was te ingewikkeld. Ze bedoelde sorry als je mentaal en lichamelijk een uitdaging bent kunnen wij niets, daar zijn we te druk voor en duurt te lang.

Ik ben er dus nooit echt bovenop gekomen na deze instorting zoals ik het zelf noem. Ben dus ook al jaren mezelf kwijt en niet meer mezelf terug kunnen vinden.

Inmiddels ben ik bij een psychosomatische therapeut terecht gekomen dit i.v.m. weer een opvlamming van mijn CRPS door een val in de zomer 2024. Ik heb hem mijn verhaal verteld en hij gaat mij helpen mezelf weer terug te vinden, ook de uitdaging om mij hopelijk weer zonder hulpmiddelen te laten lopen. Dat het lang gaat duren ja klopt, maar hij durfde het wel aan. Dus einde van mijn toch lange (kort) verhaal ben ik nu onder behandeling voor mijn CRPS en mentale uitdaging.

Hier wil ik jullie in mee nemen. Of nou ja eigenlijk is deze blog gewoon mijn ouderwetse dagboek en laat ik jullie mee lezen in mijn zoektocht naar mezelf!