Sensitief persoon

Sinds een klein poosje loop ik nu ook bij een psycholoog. Deze was mij aangeraden door mijn psychosomatische fysiotherapeut en na lang wachten ( voor mijn gevoel) mocht ik daar op gesprek komen om kennis te maken. Inmiddels ben ik daar nu een paar keer geweest, want ja hij wou me wel verder helpen, ondanks dat ik een bijzonder pakketje met me mee neem. Hier was ik super blij mee, want ik krijg al jaren te horen dat ik te ingewikkeld ben voor verdere hulp doordat ik chronisch ziek ben en ook mentaal in de kreukels lig. Gelukkig is deze zoektocht voor nu voorbij en heb ik hulp van denk ik best een aardige man die hopelijk mij gaat snappen, begrijpen en helpen.

Afgelopen gesprek was net als de andere best pittig en uitputtend, maar zorgde ook voor veel onrust en vragen bij mij. Terwijl ik zo zat te praten over van alles zegt hij in ene tegen mij “jij bent een sensitief persoon” uhhhhh WAT BEN IK??????? Error, error, error ging het in mijn hoofd!

Ik had echt geen idee waar hij het over had dus hem uitleg gevraagd.
Nou die uitleg kreeg ik dus ook, maar raakte overspoelt met woorden die rond rende. Ook vele vragen kwamen naar boven waar ik even niets mee kan. Ik had rust nodig om na te kunnen denken over wat er allemaal gezegd was.

Eenmaal weer thuis ben ik neergestort op de bank ik kon niet meer.
Samen met mijn grote vriend Benny ( mijn hond) en Marley ( 1 van mijn katten) ben ik gaan liggen om helemaal niets te doen! Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen, ik moest duidelijk dit eerst even verwerken zover als ik dan kan.

De Fysio had een week eerder mij al gezegd dat ik een gevoelsmens was, ook hij legde zijn woorden uit, maar op een of andere manier kwam dat minder hard aan dan hoe de psycholoog dit zei. Eigenlijk bedoelen ze beide hetzelfde, maar voelde het toch anders. Misschien doordat de uitleg van de de psycholoog harder was? Of omdat het nu 2x in 1 week tijd gezegd werd? Of ja ik weet het niet waarom!
Het gevolg hiervan is dat ik nu vele vragen heb over mezelf, mijn leven. Ben ik ooit wel mezelf geweest? Of heb ik zo geleerd te leven zoals andere willen dat ik leef dat ik mezelf niet meer zijn kan? Vragen waar ik nu niets mee kan, want ja ik weet de antwoorden niet. Als die er überhaupt zijn. Wat ik wel weet is dat ik al mijn hele leven, een leven leef die helemaal niet passende is bij mij!
Is dit o.a. een reden dan dat ik mezelf kwijt geraakt ben? Ik heb nooit mezelf dus kunnen/mogen zijn. Dat doet pijn en maakt me ook verdrietig.

Ik heb duidelijk nog een hele zoektocht te gaan, want ik moet mezelf weer vinden. Dat meisje die dus sensitief is, een gevoelsmens een HSP’er noem het hoe je wilt. Ik moet weer leren naar mezelf te luisteren, voelen wat ik voel, mijn echte grenzen leren kennen, mijn echte ik ontdekken, want vroeger mocht/kon dit niet, maar nu wel. Ik wil weer kennis maken met het meisje wat ik eigenlijk echt ben.

Er is in ieder geval weer een puzzelstukje gevonden in mijn grote puzzel die nog lang niet klaar is. Wat ik voel is echt, wat ik hoor is echt, dat alles hard binnenkomt klopt dat hoort allemaal bij mij. Nu moet ik ontdekken hoe ik ermee om kan gaan zodat ik weer in vrede met mezelf kan leven. Doen wat ik echt wil en niet meer dat doen wat andere verwachten van mij. Gewoon mezelf zijn wie ik ook ben!

Dit gaat nog een vervolg krijgen!